J E F . B E I R I N C K X .

De scheve telefooncel waar ‘k nog nooit iemand heb zien telefoneren.

Een winkeletalage. Een druppel die een beetje halverwege blijft hangen.

[Wonderlycke Dieren op papier in de tijd van Plantin] aan de Vrijdagmarkt in Antwerpen. Fraaie boekillustraties,de geur van boenwas,krakende vloerplanken,suffende suppoosten en absolute stilte.
Deze drie borstbeelden trokken de aandacht. De middelste lijkt de rechtse buste iets toe te fluisteren.
Ik ben eigenlijk niet zeker dat hier foto’s mogen genomen worden.

Licht en donker contrasten. De ochtendzon bij de voetgangerstunnel. Doorkijk: ochtendzon op het tuinhuis.

In Oxford en Cambridge is het traditioneel roeien geblazen, in het Edegemse OLVE-college moeten de laatstejaars zich de ziel uit het lijf lopen over een afstand van 5 km.Hier worden toptijden neergezet.(schoolrecord 16 min.) De leerlingen hebben er stevig opgetraind. Onze oudste (startnr.66 op de foto) deed het meer dan behoorlijk, maar op de winnaar (een doorwinterde loper-leraar latijn)) stond geen maat!

Alle hens aan dek voor de bereiding van onze pizza della casa.
Onder de supervisie van Di Mateo!

zondag bijwijlen bijlees – en bijrustdag

Veel blank hout en weinig gepapte affiches.

De Amerikaanse kunstenaar Paul McCarthy verrast de museumbezoeker telkens opnieuw. Ditmaal met monumentale opblaasbare sculpturen die soms tot dertig meter hoog zijn. Deze creaties doen onmiddellijk denken aan opblaasbare figuren uit de reclame. McCarthy eigent zich een bestaand fenomeen toe en vervormt het letterlijk. Speciaal voor deze tentoonstelling in het Middelheim creëerde hij vijf nieuwe sculpturen.Onze hond Spot was toch even het Noorden kwijt.

Anna en haar beste maatje Daya zoeven van links naar rechts en doen wreed onnozel!